« Muzika Sarajeva

Priča zvanično počinje 1972. godine u Sarajevu, kada nakon nekoliko neuspjelih muzičkih pokušaja Goran Bregović okuplja sljedeću postavu: pjevač Željko Bebek, bubnjar Gordan Matrak, basista Zoran Redžić, gitarista Goran Bregović, a nešto kasnije im se pridružuje klavijaturista Vlado Pravdić.

Grupa je u početku nosila ime “Jutro”, ali nakon snimanja prvog singla, 1974. godine mijenjaju ime u “Bijelo dugme”. Na prvom singlu su objavljene pjesme “Ove ću noći naći blues” i “Top”.

U početku sviraju u manjim mjestima. Česti su u Zenici.

Drugi singl sa pjesmama “Glavni junak jedne knjige” i “Bila mama Kukunka, bio tata Taranta” donosi im zanimanje mlađe publike.

Prvi veći nastup imaju na “BOOM festivalu” u Ljubljani 1974. godine, kad su predstavljeni kao nove nade jugoslovenske rock scene.

Svoj treći singl sa pjesmama “Da sam pekar” i legendarnom “Selmom” objavili su u avgustu 1974. godine. To je bio prelomni trenutak u karijeri jer ih ove dvije pjesme izbacuju u centar popularnosti.

U septembru 1974. godine Bijelo Dugme objavljuje svoj prvi album “Kad bi’ bio bijelo dugme”, na kojem se pored naslovne nalaze i pjesme “Selma”, “Patim evo deset dana” i “Ne spavaj mala moja muzika dok svira”. Ploča nailazi na veliko interesovanje i prodaje u fantastičnih 141.000 primjeraka.

Na manifestaciji “Kongres rock majstora”, 1975. godine Bijelo dugme snima čitavu stranu duplog albuma (nekad su se albumi snimali na dvije strane nosača zvuka, A i B strana), a pjesme su “Ima neka tajna veza”, “Kad sve prođe pjevat ću i tad”, “Znam za jedno tiho mjesto” i “Minijatura za moju majku”.

Uoči snimanja drugog albuma Dugme se povuklo na visinske pripreme, da bi pokazali kako uspjeh debija nije bio slučajan. 1975. godine snimaju album “Šta bi dao da si na mom mjestu”, na kojem su udarni hitovi bili “Tako ti je, mala moja, kad ljubi Bosanac”, “Došao sam da ti kažem da odlazim”, “Ne gledaj me tako i ne ljubi me više”, “Požurite konji moji”. Iako je cijena albuma bila gotovo dva puta veća od uobičajene, tiraž vrlo brzo dostiže 200’000 prodatih primjeraka.

Nakon vremena provedenog na klupskim svirkama i nastupima po radnim akcijama, 1976. godine izdaju i treći studijski album pod imenom “Eto! Ba hoću!” (albm se prvobitno trebao zvati “Hoću bar jednom da budem blesav”. Na ploči se našla ambiciozna balada “Sanjao sam noćas da te nemam”, te “Loše vino”, “Ništa mudro”, “Izgledala je malo čudno u kaputu žutom krojenom bez veze”, “Slatko li je ljubit tajno” i “Dede, bona, sjeti se, de tako ti svega”.

Pošto im popularnost počinje opadati odlučuju se održati besplatan koncert kod Hajdučke česme 28. 08. 1977. godine, što je ujedno bio i Bregovićev oproštajni koncert pred odlazak u vojsku. Po nekim procjenama, toga dana se okupilo između i do 100’000 ljudi.

Nešto kasnije je izdat “živi” album pod nazivom “Koncert kod Hajdučke česme” na kom su korišteni snimci sa sarajevskih nastupa, dok su sa Hajdučke česme uzete samo reakcije publike.

Period Bregovićevog vojnog roka ostali članovi grupe koriste za druge aktivnosti. Bubnjar Ipe Ivandić biva osuÄ‘en na tri godine zatvora zbog posjedovanja hašiša. Prije odlaska na izdržavanje učestvuje na snimanju sljedećeg albuma Bijelog dugmeta koji nosi naziv “Bitanga i princeza”. Ovaj album je proglašen prvim zrelim albumom Bijelog dugmeta, a na njemu se nalaze pjesme “Ala je glupo zaboravit njen broj”, “Sve će to, mila moja, prekriti ruzmarin, snjegovi i šaš”, “Na zadnjem sjedištu moga auta”, “Bitanga i princeza”, “Kad zaboraviš juli”, “Ipak poželim neko pismo”.

Krajem 1980. godine izlazi album “Doživjeti stotu” sa pjesmama “Pristao sam biću sve to hoće”, “Pjesma mom mlaÄ‘em bratu”, “Doživjeti stotu”, “Ha ha ha”, “Tramvaj kreće”, “Dobro Vam jutro, Petrović Petre”.

Februara 1983. grupa izdaje album “Uspavanka za Radmilu M.”. Na albumu se nalaze “Ako možeš zaboravi”, “U vrijeme otkazanih letova”…

1984. godine odlazi Željko Bebek, a na njegovo mjesto dolazi Mladen Vojičić – Tifa, sa kojim je snimljen album jednostavnog imena “Bijelo dugme”. Na albumu se nalaze hitovi “Padaju zvijezde”, “Lažeš”, “Da te bogdo ne volim”, “Jer kad ostariš”.

Pod pritiskom ličnih obaveza i teretom iznenadne slave, ai neslaganja u bendu Tifa 01. 10. 1985. godine napušta Bijelo dugme. Na njegovo mjesto dolazi Alen Islamović, bivi pjevač Divljih jagoda.

Sljedeći album “Pljuni i zapjevaj, moja Jugoslavijo” donosi nove hitove “Hajdemo u planine”, “Ružica si bila, sada više nisi”, “Te noći kad umrem, kad odem, kad me ne bude”, “Noćas je k’o lubenica pun mjesec iznad Bosne”.

Krajem ’88. izlazi album “Ćiribiribela”. Na albumu su se našli hitovi “Evo, zakleću se”, “Napile se ulice”, “Ako ima boga” i “Ćiribiribela”.

Početkom 1989. grupa kreće na turneju koja je trebala trajati sve do 1. aprila. MeÄ‘utim, poslije koncerta u Derventi 15. marta 1989. godine, Alen Islamović odlazi u Bihać na lječenje zbog bolova u bubregu. To je bio, ispostaviće se, posljednji koncert Bijelog dugmeta, te grupa prestaje sa radom.

Bregović nastavlja iznimno uspješnu karijeru kompozitora filmske muzike koju je započeo radovima na filmovima Kuduz i Dom za vešanje.

2005. godine Bijelo dugme se opet okuplja i pod sponzorstvom moćne Coca-Cole tokom juna sviraju spektakularne oproštajne koncerte u Sarajevu, Zagrebu i Beogradu pred više od 200’000 hiljada gledaoca.

« Muzika Sarajeva

Šta mislite o ovoj objavi?

« nazad

Vezane teme: Beograd, Bihać, Bijelo Dugme, Derventa, Dom za vešanje, Goran Bregović, Ipe Ivandić, Jutro (muzička grupa), Kuduz, Ljubljana, muzika, rock, rock 'n' roll, Videoteka, Vlado Pravdić (muzičar), vojska, Zagreb, Željko Bebek